บทวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่อง  407 เที่ยวบินผี 

เนื้อเรื่องย่อ

 

 
 
นิว (มาช่า วัฒนพานิช) หัวหน้าแอร์โฮสเตสของสายการบิน Sunset Airlines ที่จะออกเดินทางจาก กรุงเทพ - ภูเก็ต เธอและผู้โดยสารทั้งลำไม่อาจล่วงรู้เลยว่า เที่ยวบินที่ 407 นี้ มีบางสิ่งบางอย่างที่กำลังรออยู่บนเครื่องนิวต้องเผชิญกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติทันทีที่เครื่องบินลอยสู่ท้องฟ้า ไม่ว่าจะเป็นอาการผีเข้าและความน่ากลัวต่าง ๆ ที่ค่อย ๆ คร่าชีวิตผู้โดยสารจนเหลือไม่กี่คน หนึ่งในนั้นก็คือ จำรัส(ปลาย - ปรเมศร์ น้อยอ่ำ) กับ เพ็ญ (เอ - อัญชลี หัสดีวิจิตร) สองสามีภรรยา ในครอบครัวที่ฝ่ายหญิงเป็นใหญ่ กิ๊ฟ (จอย - พัชรี ทับทอง) เด็กเก็บกด หมกมุ่นอยู่กับเกมส์, เวฟ (นะโม ทองกำเหนิด) เด็กหนุ่มชะตาขาดที่ตัดสินใจออกจากบ้านมาตั้งตัวที่ภูเก็ต, แอน (แอปเปิ้ล) หญิงสาวสวยนักท่องเที่ยวชาวฮ่องกง, พระบวชใหม่ ที่ตั้งใจจะสึก (มิค - ราชวัติ ขลิบเงิน) และ ปริ๊นส์ (เอ็กซ์ - ฐิติ เวชบุล) สจ๊วตหนุ่มเกย์แตก ทั้งหมดนี้คือคนที่จะต้อง เผชิญชะตากรรมเดียวกัน...รวมทั้ง แบงค์ (ปีเตอร์ ไนท์) วิศวกรประจำสายการบินผู้หลงรักนิวที่ติดมาในใต้ท้องเครื่องแบบไม่รู้ตัวด้วยพวกเขาตั้งใจที่จะรอดจากวิญญาณเหล่านั้น แต่เหนือกว่านั้นเขาต้องควบคุมจิตตัวเองไม่ให้คลั่งไปกับความหวาดผวา และยังต้องหาวิธีนำเครื่องลงอย่างปลอดภัย บนความสูง 30,000 ฟุต ในพื้นที่อันจำกัด พวกเขาทั้งหมดจะจัดการยังไงกับความกลัว และสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของแต่ละคน
มองจากโดยรวมแล้ว เป็นหนังที่พ็อตเรื่องก็ดูจะแคบอยู่แล้วตั้งแต่แรกเริ่ม เพราะน่าจะอยู่แต่ในเครื่องบิน หนังน่าจะทำให้มีจุดสนใจและจุดขายของตัวละครให้มากกว่านี้หน่อย  ความตื่นเต้นก็พอมีอยู่  เนื้อเรื่องก็ต้องบอกว่างงเยอะมาก จับต้นชนปลายไม่ถูก ต้องมานั่งวิเคราะห์เอง หนังแอบมีฮาทั้งๆ ที่เครียด ตกลงมันหนังผีแนวระทึกขวัญปนตลกด้วย

ซึ่งพยายามค้นหาสาเหตุว่าทำไมหนังไม่น่ากลัวอย่างที่ควรจะเป็น หรืออย่างน้อยก็น่าจะน่ากลัวมากกว่าที่เป็นอยู่ อาจจะเป็นเพราะบนเครื่องบินมีเนื้อที่จำกัด แม้ได้ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์จนมุม แต่ก็มีอยู่แค่นั้น เว้นแต่ว่าจะเป็นเครื่องบินใหญ่ที่มีหลายชั้น ในเรื่องนี้การใช้ประโยชน์จากซอกมุมแทบทำไม่ได้ ที่สำคัญผมว่าการเลือกเน้นที่ความกลัวของคนบนเครื่องจนทำให้เกิดความคลั่งแล้วฆ่ากัน นั้นน่าจะเป็นปัญหาใหญ่ การที่ตัวละครฆ่ากัน (เพราะกลัวผี) นั้น ทำให้เหตุการณ์สับสนวุ่นวายแต่ไม่น่ากลัว และการที่คนคลั่งแล้วฆ่ากันนั้น ทำให้บรรยากาศกลายเป็นหนังสยองขวัญแนวฆ่าโหดมากกว่าแบบผี เมื่อกลายเป็นแบบนี้ก็เลยออกแนวโหด แต่ไม่น่ากลัว และเมื่อออกแนวโหดการไล่ฆ่าบนเครื่องบินจึงไม่มีอะไรให้ลุ้นระทึก



1.โคลงเรื่อง

เป็นบทหนังที่เขียนได้ไม่ค่อยดีนัก เนื้อเรื่องยิ่งแล้วใหญ่ เหตุและผลไม่ค่อยสมกันเท่าไหรนัก ตัวละครแต่ละตัวทำหน้าที่ของตัวเองไปคนละทิศคนละทาง ตัวเด่นๆ กลับกลายเป็นตัวที่เล่นเป็นแม่ แทนที่ตัวเด่นจะเป็น มาช่า สาวฮองกง ก็ไม่มีความเป็นฮองกงเลยสักนิด ทั้งที่ตัวเองพูดภาษาไทยได้ แต่ตอนเจอพระที่สนามบิน กลับไม่พูด ที่อยู่บนเครื่องบินนี่พูดป๋อเลย ยิ่งตัวที่เล่นเป็นพระเอก เล่นแข็งมาก เวลาพูดเหมือนกับท่องบทมาพูด ดูแล้วไร้อารมณ์สิ้นดี และการนำเสนอตัวละครโดยเป็นเที่ยวการบินที่มีตัวละครครบทุกเพศ ทุกวัยทุกปัญหา เช่น ผู้โดยสาร พ่อแม่ลูกครอบครัวมีปัญหา คู่รักต่างชาติ นักท่องเที่ยวสาวจีน ฝรั่งบ้ากาม วัยรุ่นพังค์ ยายแก่ขี้โรค พระกลัวผี  พระเอกช่างเครื่อง ที่แอบรักแอร์สาวใหญ่ แอร์กะเทย สจ๊วตตุ๊ดสาว นอกจากนั้นก็เปิดเรื่องขึ้นมาแบบง่ายๆ ว่าเครื่องนี้การตายหลายกรณีแบบยกเครื่องเกิดขึ้นแบบหาสาเหตุไม่ได้แถมเคยตกมาแล้ว แต่ก็ยังซ่อมเอามาออกบินใหม่อีกครั้ง ฉากผีดูแล้วมั่วมาก โดยเฉพาะผีนางรำ ขึ้นไปอยู่บนเครื่องบินได้ไง ผู้สร้างคิดจะเอาผีอะไรก็ใส่เข้ามาหมดเลยให้ดูเห็นผีเยอะๆ ผีบ้าผีบออะไรก็ใส่มาหมด ผีเกาะเครื่องบินก็เต็มไปหมด ไม่รู้จะไปเกาะทำไม ผีบางตัวก็ไม่เห็นน่ากลัว โดยเฉพาะพี่แอร์สาวทั้ง 3 ตัว เหมือนเอาโคลนมาโปะๆที่หน้าไว้มากกว่า เรื่องนี้พยายามให้เห็นความน่ากลัวของผี เพราะปกติแล้วหนังผีบางทีจะมีคนเห็นแค่คนเดียว คนที่เหลือจะไม่เห็นแต่เรื่องนี้ แต่เรื่องนี้คนที่เห็นผีเห็นกันทั้งลำเลยเห็นกันทุกคนไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่ มุกที่เอาเด็กมาเล่นเกมส์คอมพิวเตอร์ตั้งแต่ต้นเรื่อง พอปลายเรื่อง จะสามารถคลี่คลายปัญหาได้ เพราะว่าเคยเล่นจากเกมส์คอมพิวเตอร์มาแล้ว มุกนี้ก็ใช้กันเกือนแล้ว เดาทางถูกตลอด ตัวนางเอกในเรื่องนี้รู้สึกดูแก่มาก บทก็ไม่เด่น แค่เป็นตัวเฉลยปมปัญหาที่เกิดขึ้นเท่านั้น ตัวเด่นกลับไปตกอยู่ที่ตัวที่เล่นเป็นแม่(เพ็ญ) เธอเล่นเรื่องนี้ได้ดีมาก ตีบทกระจุยเธอเล่นได้จนคนดูรู้สึกรำคาญตามคาแรกเตอร์ของเธอเลย

แต่ถ้าดูรวมๆแล้ว หนังก็ไม่ได้เลวร้ายจนไม่สามารถดูได้หรอกนะครับ ยังคงมีสิ่งดีๆ สอดแทรกอยู่เป็นระยะๆ อย่างเช่นความรักลูกของพ่อและแม่ แม้ว่า ตัวพ่อแม่เองจะไม่มีเวลาดูแลลูกมากนัก แต่ทุกสิ่งทุกอย่าง ก็ทำเพื่อลูกโดยเฉพาะ โดยลืมความรู้สึกของลูกไป ว่าลูกต้องการอะไรบ้าง หรือเรื่องของความกลัว ที่พวกของผู้รอดชีวิต เอาความกล้าเข้าไประงับความกลัวจนสามารถรอดตายมาได้ หรือแม้แต่เรื่องของพระสงค์ ถึงแม้เป็นพระสงค์ก็กลัวผีเป็นเหมือนกันไม่น่าเป็นพระเลย ไม่รู้จักสมาธิ หรือว่าจะแสดงให้เห็นว่าไม่ว่าใครก็ตามเจอเหตุการณ์อย่างนี้แล้ว สมาธิหายหมด ส่วนพอจะแทรกตลกเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ก็แทรกได้ในจังหวะที่ไม่เหมาะสมเท่าไรนัก เลยทำให้ไปกันใหญ่ ภาพรวมเลยออกมา ไม่สมเหตุผลและขาดความน่าเชื่อถือโดยสิ้นเชิง

2. ด้านการแสดง

มีมาช่าคนเดียวที่แสดงได้ดีแต่บทบาทไม่เหมาะสมกับตัวเธอเลยแม้แต่น้อย ประกอบกับนักแสดงสมทบ และพระเอกที่อารมณ์ยังไม่ถึงรับต่อจากมาช่าไม่ได้ คนอื่นที่ส่วนใหญ่จะโอเวอร์แอ็คติ้งเกินไปหน่อย ทำให้เวลาดูแล้วไม่ค่อยอินไปกับเหตุการณ์ต่างๆ

 

3.ความน่ากลัวของผี

มันน่าเบื่อแบบไม่มีอะไรใหม่ๆหรือแปลกแหวกแนวเลยแม้แต่น้อย หรือทีมงานคิดว่าสามมิติมันช่วยส่งให้ผีอยู่ใกล้คนดูมากขึ้นนี่ทำให้น่ากลัวก็พอแล้ว เลยคิดว่าผีแบบเดิมแค่นี้พอ ยกตัวอย่าง คนผีเข้าหน้าเขียวเส้นเลือดปูด ผีหักแขนกรอบแกรบ แล้วมีฉากที่มีทั้งผีนางรำใส่ชุดไทย ไปอยู่บนเครื่องบิน ซึ่งทำเอาเรื่องนี้ดูไม่สมเหตุสมผลเป็นอย่างมาก และทำให้คนดูเกิดคำถามว่า “ผีทั้งหมดนี้อยู่บนเครื่องบินได้อย่างไร” ทั้งหมดส่งผลให้ผีไม่น่ากลัวและน่ารำคาญเป็นอย่างมาก

 

4.ในส่วน 3D และ effect

ความเป็นหนังสามมิติแทบจะไม่ได้ช่วยให้หนังตื่นเต้นน่ากลัวขึ้นเลย เป็นที่น่าเสียดายมาก หนังที่โฆษณาเอาไว้ซะดีบดีถึงระบบ 3D แต่เอาเข้าจริงแล้ว มันไม่เป็นอยางที่คิดไว้ ระบบ 3D ดูแล้วแค่นูนออกมาเท่านั้น ส่วนในฉากที่มันต้องพุ่งใส่ตาคนดู นั้นมีน้อยเหลือเกิน ซึ่งทำให้เกิดอาการสงสัยว่าถ้าออกมาแบบนี้แล้วจะทำให้เป็น 3 มิติทำไมที่รู้สึกว่าความเป็น 3 มิติเข้ามาช่วยน่าจะมีอยู่แค่ 3-4 ครั้ง และเมื่อกล่าวอย่างที่รู้สึก ที่ลอยเข้าหาคนดูจริงๆ และต่อเนื่องกลายเป็นตัวหนังสือบรรยายภาษาอังกฤษ นอกจากจะไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศน่ากลัวขึ้นแล้ว หลายช่วงยังทำให้เกิดอาการง่วงนอนอีกด้วย แต่ก็ต้องขอชื่นชมที่กล้านำระบบนี้มาใช้กับหนังไทย เหมือนเป็นจุดเริ่มต้นของหนังไทยในระบบใหม่

 

สรุปโดยรวมแล้ว นอกจากจะเป็นหนังที่มีพล็อตเรื่องดูแคบอยู่แล้วตั้งแต่เริ่มแรก เพราะด้วยความที่สถานที่ถ่ายทำเจาะจงให้อยู่แต่ในเครื่องบิน แต่ความจริงแล้วก็สามารถที่จะทำให้ตัวละครมีจุดขายและความสนใจกว่านี้ได้เยอะมาก ส่วนเนื้อเรื่องก็จับต้นชนปลายไม่ถูก ต้องมานั่งคิดวิเคราะห์เองตลอดทั้งเรื่อง บางช่วงก็มีฮาๆ บ้าง มีเครียดบ้าง จนทำให้บางทีคิดว่าหนังเรื่องนี้ เป็นหนังผีแนวระทึกขวัญปนกับตลกเฮฮาด้วยหรือเปล่า  ถ้าอยากจะดูหนังเรื่องนี้ให้สนุก ก็อย่าคิดหาเหตุผลมาวิเคราะห์กับหนังเรื่องนี้ เรื่องนี้ถูกขายลิขสิทธิ์ไปฉายต่างประเทศ เกือบ 10 ประเทศแล้ว ก็ดีใจกับหนังไทยรุ่นใหม่ แม้ว่าอาจจะทำเงินในเมืองไทยไม่ดี มันขึ้นอยู่ที่ว่าคนของแต่ละประเทศที่ซื้อไป กล้าดูเรื่องนี้มากน้อยแค่ไหน แต่ที่แน่ๆ ก็เป็นหนังไทยเรื่องแรกที่ใช้ระบบ 3D ได้ดีที่สุดในขณะนี้...



[CG] นํ้าท่วม...

posted on 17 Nov 2011 21:47 by iamjune
อันด้วยเนื่องมาจากที่บ้านเรา กลายเป็นผู้ประสบภัยนํ้าท่วมอย่างเต็มตัวมาหลายเดือนแล้ว
ก็เลยนั่งวาด CG ภาพนี้เล่นๆ ฆ่าเวลาค้าบ ^^
 
 
......
 
เป็นภาพกับเรากับแฟน โดนนํ้า(?) กีดกันไม่ให้เจอกัน T^T
 
 
ภาพนี้ใช้โปรแกรม Illustrator ดราฟเอา แล้วก็มาแปะเทคเจอร์ใน PS ^^
สามารถดูรูปเต็มๆ ได้โดย คลิกที่นี่ ค้าบ

edit @ 18 Nov 2011 13:27:01 by iamjune